Środa, 13 grudnia 2017 r.

  • ZG LPR w sprawie skandalu na Marszu Niepodległości

    ZG LPR w sprawie skandalu na Marszu Niepodległości

     
    Kategorycznie odrzucamy zupełnie błędne i obce dla myśli narodowej w Polsce pojęcie narodu w ujęciu rasistowskim. W cywilizacji łacińskiej, do której przynależy Polska, narody, to dobrowolne zrzeszenia cywilizacyjne, a ...

    19 listopada 2017

  • ZG LPR w sprawie opozycji wobec rządów PiS

    ZG LPR w sprawie opozycji wobec rządów PiS

     
    Koniecznie trzeba wyciągnąć wnioski z obecnie panującej sytuacji, w której, tak groźne dla Polski, rządy PiS, nie powodują znaczącego spadku notowań tej partii w sondażach, pomimo obecności w Parlamencie ...

    19 listopada 2017

  • "pisanie prawdy, to nie jest rzucanie grochem o ścianę - w końcu dociera ona do ludzi"

    "pisanie prawdy, to nie jest rzucanie grochem o ścianę - w końcu dociera ona do ludzi"

     
    Dlaczego warto demitologizować postać Józefa Piłsudskiego. Może Polacy potrzebują mitów?
    Nie jest dobrze, jeżeli w historii Polski postacie negatywne prezentowane są jako pozytywne. Dlatego ważne jest, abyśmy poznali ...

    10 listopada 2017

  • Założenia Programowe

    Założenia Programowe

     
    Z A Ł O Ż E N I A   P R O G R A M O W E
    Ligi Polskich Rodzin
     
    Jako stronnictwo polityczne odwołujące się do pojęcia Rodziny ...

    7 listopada 2017

  • Refleksja na Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny

    Refleksja na Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny

     
    Wszystkich Świętych - znanych i anonimowych, dawnych i współczesnych - Kościół uroczyście wspomina w pierwszy dzień listopada, oddając cześć tym wszystkim, którzy weszli już do niebieskiej chwały i zachęca ...

    31 października 2017

Polityka społeczna wczoraj i dziś

Polityka społeczna wczoraj i dziś

Szanowni Państwo mam zaszczyt zaprezentować krótką refleksję na temat polityki społecznej. Współcześnie polityka społeczna pojmowana jest jako zespół czterech zagadnień:

 

- polityka zatrudnienia

- polityka prorodzinna

- pomoc społeczna

- działalność na rzecz osób niepełnosprawnych.

Po Pierwszej Wojnie Światowej w Polsce należało zorganizować państwo scalić system administracyjny, prawny, ekonomiczny oraz edukację i inne dziedziny życia, co po wieloletniej niewoli było zadaniem niezwykle trudnym. Rządzący Polską do 1926 roku koncentrowali się na odbudowie państwa polskiego. Pamiętać trzeba, że w owym czasie nie rozumiano polityki społecznej tak jak współcześnie. W okresie przedwojennym w polityce społecznej dają się zaznaczyć dwie koncepcje: endecka i piłsudczykowska – socjalistyczna.

                Endecy proponowali rozwiązanie kwestii społecznej poprzez budowanie miejsc pracy oraz tworzenie potęgi gospodarczej poprzez którą Polacy uzyskać mieli właściwe dla siebie miejsce w życiu społecznym. Na szczeble administracji rządowej oraz samorządowej delegowali ludzi zdolnych, kompetentnych i uczciwych pojmujących swoją pracę jako służbę. Inaczej było u piłsudczyków, którzy kwestię społeczną próbowali rozwiązywać na drodze nieustannej rewolucji ludzi przedsiębiorczych traktując jedynie jako źródło podatków, a stanowiska obejmowane w rządzie i samorządzie traktowali jako łup należny za zasługi odniesione podczas służby w legionach. Proponuję teraz Państwu wypowiedź znamienitego Polaka z maja 1926 roku, ciekaw jestem, czy zgadniecie Państwo kto to powiedział ?   

„ Dlaczego bezrobocie ? Dlaczego tyle ludzi bez kawałka chleba?

Zaglądam do różnych czasopism. Różni różne dostrzegają powody: zanadto po pańsku zabraliśmy się do życia w wolnej Polsce, kiedyśmy naprawdę dziadami. Za dużo wieców a za mało pracy. Za wiele partii, a za mało miłości Ojczyzny”. „Za częste i za grube kradzieże grosza publicznego”. „Za mało organizacji pracy.” „Brak warsztatów przemysłu wedle doskonalszych konstrukcji dla tańszej i obfitszej produkcji.” „ Brak planu w wywozie produktów i surowców” itd. itd.

A tym czasem po miastach i wioskach rozbrzmiewają muzyki, leje się likier, wino i wódka, tańczą hulają, bawią się, a obfite żniwo zbiera duch nieczystości. Po ulicach zaś miast i stolicy kręcą się ludzie, bezwstydnie ogłaszający broszury o świńskich tytułach, a gorszej jeszcze treści. Broszury te przechodzą z rąk do rąk i trafiają do najbardziej oddzielonej od świata chatki, szerząc zgniliznę w umysłach i sercach młodzieży. Gdy zaś warszawski magistrat wreszcie otworzył nieco oczy i postanowił przecież jakoś zaradzić, namiętnie wystąpili przeciw niemu radni – Żydzi. Więc im na tym zależy?...

Gdzie jest pierwsza przyczyna, ta przyczyna przyczyn naszego kryzysu?

To brak uczciwości. Brak wypełniania obowiązków względem Boga, siebie i bliźniego. Niechaj dzisiaj wszyscy bez wyjątku odprawią szczerą spowiedź i zaczną prawdziwie po katolicku żyć, natychmiast szybko podźwignie się Ojczyzna, uzdrowią finanse, zawrze rzetelna praca.

Cóż, kiedy każdy z nas nieraz doświadczył, że dziś postanawia się z jakiej wady poprawić, a jutro nawet nie tego samego dnia, już znowu w nią wpada. Czyż więc opuścić ręce i powiedzieć nie możemy? Przenigdy .”

Otóż proszę Państwa tak ówczesną rzeczywistość widział Święty Ojciec Maksymilian Kolbe w maju 1926 roku. Niestety w tym właśnie czasie do władzy doszli piłsudczycy głoszący i realizujący w praktyce idee, u źródeł których był socjalizm, o którym Maksymilian Kolbe cytując Kuriera Warszawskiego pisze tak:

„ Braterstwo, wzniosłe braterstwo, tak polecone przez Chrystusa Pana. Czyż może ono kwitnie w socjalizmie ? Mam tu pod ręką sprawozdanie korespondenta „Kuriera Warszawskiego” z Sopotu, który tak między innymi pisze: „ Tutejsze kabarety rosyjskie obliczone są na publiczność, która nie liczy się z groszem. Są dla nich homary świeże ananasy i brzoskwinie mrożone w szampanie, winogrona, cukry, lody w płonącym ponczu. A publiczność. W tych kabaretach rosyjskich musi być publiczność, która zna ten język. Przeważnie więc Żydzi. Przy lepszych stołach i butelkach w barze – bolszewicy. W gdańskich nowiutkich garniturach, z gwiazda bolszewicką na klapie, na grubym palcu sygnet z wyrżniętym na kamieniu świecznikiem Salomona... Dostojnicy sowieccy w Sopocie nie liczący się z groszem. Uciekli na wypoczynek z miast zasłanych trupami ludzi, zmarłych z głodu – i po zrabowaniu cerkiewnych skarbów – rzucają pieniądze na grę, szampana i wszelkie uciechy”.

Przedwojenna polityka społeczna stawiała młodemu państwu wiele wyzwań, z którymi potrafiliśmy jako naród sobie poradzić. Na wsi dwory ziemiańskie były ośrodkami nie tylko dającymi pracę, ale także rozwiązującymi problemy pomocy społecznej oraz edukacji i kultury. W miastach tę pozytywną rolę odgrywały stowarzyszenia gospodarcze i cechy rzemieślnicze, które dbały o swych członków. W obu tych środowiskach prym wiodły osoby związane z ówczesną Endecją. Należy zauważyć także wielką rolę Kościoła Katolickiego, a szczególnie zakonów które niosły pomoc najbardziej potrzebującym: Bonifratrzy – osoby niepełnosprawne , Szarytki – osoby niepełnosprawne, Elżbietanki – sierocińce , Pasterki – młodzież zaniedbana moralnie. To tylko niektóre wybrane przykłady zaangażowania Kościoła w rozwiązywanie kwestii społecznej.

Pamiętać trzeba , że przed wojną bardzo silna była instytucja rodziny i małżeństwa. Samotna matka w owym czasie nie była wzorem do naśladowania, lecz powodem do wstydu. Państwo, samorząd i Kościół wspierały zdrowe moralnie związki i starały się wychowywać ludzi w normach akceptowalnych społecznie. Źródłem utrzymania oraz bogacenia się była w owym czasie praca ojca rodziny a nie socjal, co mobilizowało ludzi do rozwoju i odpowiedzialności za swoje życie. Nikt nie miał w owym czasie pretensji i roszczeń do państwa, które miało mu coś dać. Na tym kończę omówienie okresu przedwojennego, które z racji ograniczeń czasowych miało formę bardzo skróconą.

Przejdźmy teraz do czasów współczesnych oraz współczesnych kryteriów polityki społecznej.

Polityka zatrudnienia: praca człowieka winna zapewnić utrzymanie pracującego oraz jego rodziny tj. zabezpieczyć podstawowe potrzeby bytowe: jedzenie , ubranie, mieszkanie, edukację dzieci zależnie od ich zdolności, realizację potrzeb kulturalnych, wypoczynek, godną emeryturę oraz środki na leczenie i rehabilitacje w czasie choroby. I tutaj ujawniają się dwa sposoby rozwiązania problemu. Endecki – narodowy, czyli inwestowanie w rozwój gospodarczy, rozwój polskiej nauki, edukacji i przedsiębiorczości, tak aby dobrze wykształcone osoby zatrudnione w polskich przedsiębiorstwach mogły utrzymać siebie i swoją rodzinę. Sposób drugi – socjalistyczny ( PISowski) tj. zabrać w formie podatku tym, którzy jeszcze coś wytwarzają, a jak zabraknie to zadłużyć państwo by dać w formie socjalu nie wędkę, lecz rybę. Skutki takiego postrzegania kwestii społecznej zemszczą się na Polsce, a rachunki przez lata będą płaciły następne pokolenia.

   Polityka prorodzinna: środowiska narodowe w tym LPR od zawsze proponowały wprowadzenie całkowitego zakazu aborcji i czynnie głosowały za życiem - rok 2007. Środowisko PISowskie owszem w kampanii wyborczej zawsze odwoływało się do nauki Kościoła , po czym wierne swoim lewackim poglądom w roku 2007, 2011 oraz 2016 odrzucało propozycje ustawodawcze chroniące życie. W okresie przedwojennym nie mieliśmy zjawiska sierot społecznych, a jedynie sieroty biologiczne. Współcześnie się to zmieniło i nikt do tej pory nie zaproponował rozwiązań , które kompleksowo wzmocnią rodzinę w jej moralnie zdrowej formie. Promowanie oraz faworyzowanie także ekonomiczne samotnych matek rodzi patologię, a niektóre z nich mimo tej samotności w przedziwny sposób rodzą następne dzieci pozostając w nieformalnych związkach, przenosząc ten cwaniacki wzorzec na następne pokolenia.

Pomoc społeczna: Liga Polskich Rodzin zawsze proponowała rozwiązania w obszarze pomocy społecznej szanujące zasadę dać wędkę nie rybę. Socjaliści reprezentowani obecnie przez PIS dają rybę (500+ i inne) co powoduje deficyt rąk do pracy szczególnie w zawodach wymagających małych kwalifikacji, tę lukę wypełniają obecnie Ukraińcy co może w przyszłości powodować różnego rodzaju reperkusje. PIS na koszt podatnika załatwia dwie kwestie : oducza ludzi aktywności i dbania o swój byt ekonomiczny, zniechęca pracodawców do inwestowania , a także poprzez skrajny populizm dokonuje gigantycznej korupcji wyborczej.

Działalność na rzecz osób niepełnosprawnych: jest to dziedzina polityki społecznej najbardziej mi bliska w teorii i praktyce. Liga Polskich Rodzin zawsze proponowała takie rozwiązania w edukacji, rehabilitacji oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych, które uwzględniają naturalne ich predyspozycje oraz aktualny stan zdrowia fizycznego i psychicznego. W Polsce wydaje się sporo pieniędzy na edukację i aktywizację zawodową osób niepełnosprawnych, niestety nie zawsze sensownie. Przykładem niech będzie utworzenie w szkole dla osób niewidomych klas w zawodach florysta i kelner. Jeśli chodzi o dzieci niepełnosprawne to odwołujący się w kampanii PISowski rząd Pani Szydło ma do zaproponowania matce spodziewającej się dziecka niepełnosprawnego takie oto rozwiązanie: Jeśli urodzi Pani dziecko niepełnosprawne może Pani oczekiwać dodatkowego wsparcia finansowego. Jednak gdyby się Pani zdecydowała nie skorzystać z pomocy państwa to legalnie zgodnie z PISowskim prawem może Pani dokonać aborcji (eugenicznej).

Ramy czasowe nie pozwalają w szczegółowy sposób omówić zadanego mi zagadnienia. Mam jednak nadzieje, że udało mi się pokazać różnice pomiędzy skrajnie różnymi sposobami rozwiązywania kwestii społecznej. Niestety przyszło nam żyć w czasach, w których ludzie twórczy, kreatywni, przedsiębiorczy czują się niedocenieni w wyniku czego powstrzymują swoja aktywność, a ludzie roszczeniowi nie zawsze należycie starający się o swój rozwój , czują się bardzo dobrze i podsycani zręczną kampanią medialną ochoczo wspierają Wodza, który ich i ich dzieci prowadzi prosto w przepaść. Mam nadzieję, że szybko dożyjemy czasów, w których proporcje te zostaną odwrócone.

 

                                                                                                                             Andrzej Dorszewski.

Treść referatu wygłoszonego 26 sierpnia 2017 r. w Gietrzwałdzie podczas VI Konferencji Wersalskiej organizowanej cyklicznie przez Ligę Polskich Rodzin.


Biura regionalne LPR:
(ta część strony w przebudowie)

Dane:

Biuro Krajowe:
ul. Nowogrodzka 31 p. 405
00 - 511 Warszawa
35 1160 2202 0000 0002 6319 0565

Linki: